URBAN.AZ

URBAN.AZ

Mister Yuventus

Belə bir məsəl var ki, həyatda əvəzolunmaz insan yoxdur. Amma bu fikirlə qəti surətdə razı deyiləm və fikirləşirəm ki, həm həyatda, həm də futbolda əvəzolunmazlar vardır. Bugünkü yazım məhz həmən əvəzolunmazlardan biri olan Alessandro Del Pierodan olacaq.

İtaliya futbolunda bir çox klubların adı çəkiləndə mütləq şəkildə həmən klubun hansısa bir futbolçusunun adı ağlımıza gəlir. Mənim və milyonlarla azarkeşlərin Qoca Sinyora dedikdə ilk olaraq ağlımıza məhz Alessandro Del Piero gəlir. Ümumiyyətlə, İtalyan futbolunda kamandanın üzvlərinin əksəriyyət hissəsi öz klubunun tək oyunçusu yox,həm də azarkeşləridirlər.(Roma-Totti,İnter-Zanetti,Milan-Maldini və s).

Alex 19 ildir ki Qoca Sinyoranın şərəfini qoruyub. Müsahibəsində oxumuşdum ki,sən demə 1992-ci ildə Aleksə iki klubdan təklif gəlib. Bu klublardan biri Yuventus,digəri isə Milan idi. Ancaq Alex Yuveni seçdi..(Düzünü desəm bu seçimə görə cox təəssüf oldum,rossoneri detected :) ).Mister Yuve bu illər ərzində 705 oyunda iştirak etmiş və 289 qola imza atmışdır.

Yadima gəlir ki, o vaxtlar ‘ANS’ kanalı ÇL matçlarını göstərirdi. Bizim “uzaq görən” şərhçilərimiz isə deyərdilər: -bəli, hörmətli tamaşaçılar Del Piero əvvəlki Del Piero deyil, artıq qocalıb. Atamla birlikdə futbola baxanda bu sözlərə cox gülürdük. Dediklərim təxminən 2005-ci ilə təsadüf edir və o gündən bu günə kimi Del Piero hələ də oynayır. Aleks 2012-ci ilə kimi Yuvedə oynadı, sonra isə klub ilə yollarınını ayırmalı oldu.

Belə bir deyim var ki, Del Piero həyata 3 dəfə gəlib. 1994-cü ildə- ilk dəfə özünü dünya futboluna tanıdanda ,1999-cu ildə- ağır zədədən sonra meydana qayıtdıqda  və 2006-cı ildə- Kalçapoli  məsələsində.

Del Pieronun bu cümləsi ömürlük  mənim yaddaşıma həkk olundu. “ Əsl centlmen öz sevdiyini çətində buraxmaz”. O, bu sözünə əməl edərək B seriasında Qoca Sinyoranı tərk etmədi.

Alexin oyununda ən çox bəyəndiyim onun cərimə zərbələrini yerinə yetirməsi idi . Hətta rəqibin cərimə zonasında “ zona Del Piero “ deyilən bir nöqtə varıydı.

Futbolun nə qədər gözəl tərəfləri olsa da,bir o qədər də acı tərəfləri var.Bu acı tərəflərdən biri isə ömrünü bir kluba sərf etdiyi futbolçunun o klubdan ayrılmasıdır. Alexin Qoca Sinyoranı tərk etdiyi oyunu izləyərkən göz yaşlarıma sahib çıxa bilməmişdim. Xeyir, mən Yuventus azarkeşi deyiləm. O gün Alexin vida oyununu izləyən hər kəs hönkür-hönkür ağlayardı. Bu hissləri yaşamaq üçün Yuventus və yaxud İnter azarkeşi olmaq şərt deyil, bunun üçün futbolu sevmək yetərlidir. 

Bilirəm ki,Yuve azarkeşləri Alexin gedişini klub rəhbərliyinə heç vaxt bağışlamayacaqlar,çünki Alex sadəcə futbolçu deyildi o, Yuventusun simvolu, döyünən ürəyi idi.Qoca Sinyoranı tərk etdikdən sonra ona nə üçün Liverpool klubunda oynamaq istəmədiyini və niyə Sidneyi seçdiyini və Sidneyi seçəcəyi təqdirdə LÇ və LEdə oynaya bilməyəcəyini sual verdilər. Alex isə belə cavab verdi: -Mən artıq Sidney ilə danışıqlar aparırdım,həm də ki, mən hər zaman Eyzeldə baş verən tragik hadisə barədə fikirləşirəm,düzdür indi Liverpool və Yuventus arasında münasibətlər tarazlaşsa da,mən bilirəm ki,bir çoxları bu hadisəni heç vaxt unutmayacaq. İnandırım sizi ki,Alexin Liverpola keçməməsinin yeganə səbəbi məhz Eyzeldə baş verən hadisə idi və ‘Sidney ilə danışıqlarım artıq başlamışdı’ deməyi  Alexin Yuventusa olan sadiqliyinin,sevgisinin göstəricisi idi. 

Fikrimcə Alessandro İtaliyanın dünya futboluna verdiyi ən mühim hədiyyələrindəndir.Bir şeyi də qeyd etmək istərdim ki, məncə Aleksdən sonra onun nömrəsini toxunulmaz saxlamaq düzgün olardı.

Və sonda yazımı Alexin bu sözləri ilə bitirmək istəyirəm: ‘ Hələ il yarım qabaq mən Yuve ilə yollarımın ayrılacağını ağlımdan belə keçirə bilməzdim,amma nə edək ki belə oldu.Bilirsiz,mənə heç kəs demədi ki,Alex çıx get,mən bunu özüm anladım.. Mən sadəcə Yuventusda qalmaq istəyirdim’...
                                                     


Şərhlər